| Overzicht van de Egyptische boeken. |
De oudste van de koninklijke begrafenis boeken is de Amduat.
Vanaf de periode der Ramessiden voorwaarts, kregen de “Onderwereld” en de “Hemelen” nieuwe aandacht.
De algemeen gebruikte namen van alle boeken zijn qua origine modern.
De boeken zijn:
Het boek Amduat
(Door de Egyptenaren, “Het boek van de geheime kamer” genoemd):
Zoals hierboven vermeldt, is dit boek de eerste van alle begrafenis teksten en documenten over de reis van de zonnegod door de 12 districten van de Onderwereld, beginnend aan de westelijke horizon en terugkomend als Kehpri, de nieuwgeboren zon in het oosten.
Ze corresponderen met de 12 uren van de nacht..
Amduat kan als volgt worden uitgelegd, "Dat wat is in de Onderwereld".
In dit boek reist de overleden farao door de Onderwereld naar het “leven na de dood” in zijn zonneboot.
Terwijl de meeste tombes in de vallei der Koningen, op de westoever van de Nijl te Luxor, het vroegere Thebe, passages bevatten uit het boek, bevatten de grafkamers van Thoetmoses III en Amenophis II vrijwel de gehele tekst.
<Terug naar de inhoudsopgave>
De Litanie van Re:
Deze “Litanie van de Zon” bestaat uit twee delen, in het eerste deel komt de zonnegod Re voor in 75 verschillende vormen.
Het tweede gedeelte is een reeks van gebeden in welke de farao verscheidene delen der natuur en van verschillende godheden aanneemt maar in het bijzonder die van d zonnegod.
Ontwikkeld tijdens de 18de dynastie looft het tevens de koning voor zijn verbond met de zonnegod, alsmede andere godheden.
De tekst is gebruikt in de entree van de meeste tombes uit de tijd van Seti I, ofschoon de eerste kennismaking met deze vorm al plaats vond in de grafkamer van Thoetmoses III.
<Terug naar de inhoudsopgave>
Boek der Poorten:
We horen voor het eerst over dit “Boek der Poorten” aan het eind van de 18de dynastie, maar passages uit het boek komen voor in de grafkamers en 1ste hallen met pilaren van de meeste graftombes die daarna zijn gebouwd.
Net zoals de Amduat, maar toch iets van een meer verfijnde tekst, dit boek verwijst naar de uren van de nacht, maar verwijst er naar als de 12 poorten met de nadruk dat ze eigenlijk barrières zijn.
Het heeft te maken met de problemen uit de Onderwereld, zoals Apophis, rechtspraak, materiele zegeningen en tijd. De oneindigheid van de tijd werd gesymboliseerd door een blijkbaar eindeloze slang of een extra verdraaide kabel gesponnen uit de mond van een godheid.
Men dacht dat de tijd voortkomt uit de diepte der verwezenlijking en daar uiteindelijk ook in terug zal vallen.
De meest complete teksten vinden we in de tombe van Ramses VI en op de sarcofaag van Seti I.
<Terug naar de inhoudsopgave>
Boek der Doden
(Door de Egyptenaren, “Het boek van de dagelijkse vooruitgang” genoemd).
Terwijl dit boek goed bekend is bij de vele huidige fans van de Egyptische oudheid, was het zeker niet het belangrijkste boek aangaande de begrafenis teksten.
In feite zijn de eerste exemplaren van het boek gebruikt door gewone burgers.
Later, kunnen passages uit het Boek der Doden gevonden worden in de voorkamers van sommige Ramessiden tombes.
Het boek is feitelijk een collectie van magische toverspreuken, waarvan vele zijn ontleend aan eerdere doodskist en piramide teksten.
<Terug naar de inhoudsopgave>
Boek der Holen:
Dit boek geeft ons een visie over de Onderwereld als een serie van zes kuilen of holen over welke de zonnegod waakt. Het meeste van de Onderwereld is geïllustreerd, terwijl de tekst voornamelijk Osiris looft.
Het legt de nadruk op de vernietiging van de vijanden van de zonnegod en verwijst naar de beloningen en straffen in het verdere leven na de dood.
De dode koning moet, om zijn reis door de Onderwereld te kunnen volbrengen, weten wat de geheime namen zijn van de hellevegen en in staat te zijn om de godheden die hem beschermen te identificeren.
We weten alleen van een bijna complete versie in de graftombe van Ramses VI, hoewel het ook verschijnt in de hogere delen van andere tombes.
<Terug naar de inhoudsopgave>
Boek der Hemelen:
Dit boek, ontwikkeld gedurende de laatste fase van het Nieuwe Rijk, beschrijft de passage van de zon door de hemelen.
Er zijn feitelijk een aantal individuele boeken, tot de beter gedocumenteerde hiervan, behoren: “Het Boek van de Dag”, “Het Boek van de nacht” en “Het boek van Nut”.
Nauw verwant is “Het Boek van de Goddelijke Koe”.
Bijvoorbeeld, “Het boek van de Nacht”, beschrijft net zoals andere boeken, de reis van de zon, maar dan geplaatst binnenin Nut, godin der hemelen. Ze slikt de zon aan het eind van de dag in en elke morgen laat ze de zon weer geboren worden.
Passages uit deze boeken worden meestal gevonden in graftombes uit de periode der Ramessiden.
“Het Boek van de Goddelijke Koe” begint met “de Mythe van de Vernietiging der Mensheid”, de Egyptische versie van het verhaal over de zondvloed.
In het begin was het daglicht altijd aanwezig en mensen en goden leefden samen op de aarde.
Dit werd afgeschilderd als het paradijs, echter mensen rebelleerden tegen de verouderde zonnegod, Ra.
Ra stuurde Hathor als zijn oog (cobra slang) om de rebellen te straffen, die begon ze met vuur te vernietigen.
Echter op een gegeven moment begon Ra medelijden te krijgen en misleide Hathor door sommige mensen te laten leven.
Vervolgens reorganiseerde RA de Hemel en de Onderwereld liet de aarde achter op de rug van de Goddelijke Koe.
<Terug naar de inhoudsopgave>
Boek der Aarde:
Dit is een vierdelig boek, die de nachtelijke passage vaan de zon beschrijft door de Onderwereld.
Het werd ontwikkeld in de 20ste dynastie en dook op in de grafkamers van verschillende tombe uit de periode der Ramessiden.
Het verschijnt ook soms op een antropoïde sarcofaag uit dezelfde tijd.
<Terug naar de inhoudsopgave>
|
